içimde kirli çakallar uluyor
uçurtmam vurulmaya hazır
trenler adını bilmediğim uzak şehirlerde
yoksul çocukları topluyor
çok yakınken, kaçırıyorum treni
içimdeki çakalları susturmak için
tenhalarda çingene hikâyeleri okuyorum
çakallar uluyor/ben susuyorum

kılıç keskin dilim lâl
hayatımın bu anlarında
yalnız meleklere tahammül edebilirim
uzak şehirler adına ettiğim yeminler
her seherde çarmıhlara gerilir
bileğimden sızan kan
kirli çakallara mezedir

yazgım suskunluğumdur
ki konuşamam ben
kılıç keskin ama pîrim
bu istasyona uğrayan tren
beni almaz

EPİK

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved