bak nuyageva, yine seninleyim
gecenin üçü bile uykuda
karanlıklardan bir şairin iniltileri
yayılıyor daha karanlıklara

elimden, ağzımdan, burnumdan
tuhaf dumanlar helezonlar çiziyor
sarhoş muyum tiksindiğim ayyaşlar gibi
bilmiyorum
ucuz fahişelerin kahkahaları kadar
net acının sesi
ah nuyageva ne olacak bu halim
Ömer Hayyam kadar aşığım memleketime
onun gibi davul zurnayla gitmesini de bilirim
ölüme
bilrim de sen ne olacaksız bensiz
sen bilmediğin halde
kim sever seni benim kadar
gözünden düşen her uaş için
kim dünyayı yakar

sen derdin ya hep
ölüm ne garip diye
değil nuyageva, değil
garip olan bu kadar hemhal oluşum
ölüme!

beynim çatlıyor nuyageva
her kalp atışım
daha çok acıtıyor
sağıma aldığım nefretimle
çıkıp gideceğim hayatından
çıplak ayaklarımla basacağım
ölümün soğuk ateşine
tutturup bir türkü sözsüz
vuracağım kendimi bir o yana
bir bu yana

sevin artık nuyageva
gün senin günün
sanma sade ölen benim
bütün aşıkların ölüsünü sırtlandım
bir daha olmayacak aşıklar
sevin
nemrutlarla başbaşasın artık
yüzüm dünyanda olmayacak
...
YİLHAN

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved