Anneciğim, canım anneciğim,
Okuduğun kuran’ın kadar kapandığın secdelerin kadar,
Temiz anneciğim!
Seninle hiç sabaha dek konuşmadık.
Seninle koyun koyuna ağlaşmadık koklaşmadık.
Sana söyleyemediklerimi hep yazdım.
Yıllarca
7’imde , 17’imde, 27’imde 37’imde ömrüm olursa
47, 57, 67 ‘imde
Sana göndermediğim senin okumadığın mektuplar yazdım.
Neler mi anlattım?
Bilmiyorum anneciğim,
Artık hiç bir şey bilmiyorum!
Keşke hep çocuk kalsaydım…
O doyamadığım oyunlardan beni
Zorla eve alsaydın;
Ve güzel kokunla, senin yanında, ebedi
Nöbet tutsaydım.
Keşke hiç büyümeseydim anneciğim!
Bazen yaşam,
Bu yaşam denilen soyut kavram,
Öylesi somutlaştırıyor ki;
Verdiği acılarla.
Bazen öylesine
Ciğerini söküyor ki insanın;
Öyle sızlatıyor ki ruhunu.
İşte öyle anlarda
Yeniden bebek olup
Süt emmek istiyorum göğsünden.
Keşke sana biraz olsun benzeyebilseydim.
Güzel anneciğim;
Senin kadar sabırlı,
Senin kadar vefakar,
Senin kadar cefakar,
Senin kadar Müslüman,
Senin kadar dinine aşık bir kadın daha görmedim,
Anneciğim!
Ve de senin kadar namusuna düşkün…
Bazen de evliya olduğunu düşündüm.
İnan sana benzemeyi çok istedim.
Hani namaza başlamıştım ya o yaz;
Nasıl da sevinçle gelmiştim yanına.
Tek hayalim sana kendimi namazda gösterebilmekti.
Nasıl da mutlu olacağını hayal ettim.
Secdelerimde senin nurlu yüzün
Gelirdi gözüme.
Affet beni annem!
Olmadı!
Ben sensiz yaşamaya alıştım!
Affet; bura çok farklı bir dünya…
Ben hep yanlışları, başkalarını sevdim.
Hani; hep derler ya;
“Ciğeri on para etmez”…
İşte o insanları sevdim.
Senin kıymetini çok iyi anladım annem!
Hele de anne olunca!
Anne olmak …
Yani ; kalbini kesiyorlar, bir kalp daha yapıyorlar içinden.
Ama o kalp zamanla
Bağımsız özgür yaşamayı öğreniyor.
Yine de sana bağlı olarak…
Onun için onun ne yaptığını hissediyor,
Üzülünce üzülüyor,
Sevinince seviniyorsun.
Onun yürek atışlarını hissediyorsun.
İki evlatsa, iki kalp;
Üç evlatsa üç kalp bulunuyor kalbinde.
Kendi kalbini bile unutuyorsun.
Atabilir misin kalbini kendinden?
Çıkarabilir misin göğsünden?
O olmazsa ölürsün!!
Böyle bir şey işte…
Seni çok iyi anladım anneciğim.
Affet beni ,seni gururlandıracak şeyler yapamadım.
Ben, sevdayı severken
Ben, aşkı, yaşamı, insanları,
Öğrencilerimi, velilerimi, komşularımı,
Arkadaşlarımı, hayatı severken yalnızca
Aslında hep seni aramışım
Affet beni güzel annem
Ben sensiz de yaşamışım…

ESRA LEYLA ORUÇ

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved