OrtaOkul birinci sınıfın “teşekkür”lü karnesini babama takdim ettiğimde “Aferin koca kafa! On beş tatil’de doyasıya televizyon seyredebilirsin!” hediyesi nasıl da mutlu etmişti beni. Dile kolay, on beş tatil’de doyasıya televizyon seyredecektim. Sene 1991 idi, TV1 vardı! Anteni başka yöne çevirince özel kanalları da seyretmek mümkündü elbet, tabii ‘yükseltici’ varsa…
Adını anımsamadığım bir belgesel ve ‘Mock&Sweet’ adlı çizgi film, çocukluğumun o ara tatiline damgasını vurmuştu. Redkit, Voltran, Jetgiller, Vikingler, Şirinler… ve Mock&Sweet. Her sabah aynı saatte ayaktaydım; sekiz otuz! Sözde, kendime söz vermiştim -sabahçı olmanın verdiği eziklikle olsa gerek- ‘oğlum, öğle on ikiden önce uyanmak yok!’ Nerdeee! Yataktan zorla kaldırıldığım bir sabah, TV’yi açmıştım ve bu çizgi filmle tanışmıştım. On beş tatil boyunca devam etti. Sonra yayından kaldırıldı. Ya da ben sabahçı olmaya devam ettiğim için akıbetini bilmiyorum.
İki köstebek kardeşin öyküsü idi Mock&Sweet. Sweet dişi köstebek, Mock ise erkek köstebek. Mock; harika bir gözlükle, Sweet ise tepeden bağladığı süpürge saçıyla karşımıza çıkardı her sabah. O macera senin, bu macera benim, bölümden bölüme hep beraber atlardık. Kimi zaman bir periydi düşman, kimi zaman insan, kimi zaman bir dev… Patates yiyip dururlardı tarlalarda. Ha bir de patatesi çok kaçırdıklarından olsa gerek ikide bir gaz çıkarırlardı. Her seferinde basardım kahkahayı.
En çok da şarkısını severdim Mock&Sweet’in: ‘dori dori mogu moguuu!’ on beş gün boyunca dilime dolanmıştı. Her yerde aynı şarkı:
-dori dori mogu moguuu! Evde, çarşıda, sahada, sokakta…
-dori dori mogu moguuu! Annem bıkmıştı artık:
-oğlum, ekmek al da gel, ekmek kalmamış.
-dori dori mogu moguuu!
-duydun mu oğlum?
-dori dori mogu moguuu!
-oğlum, kime diyorum?
-dori dori mogu moguuu!
Kafaya 37 numara terlik: küttt!!!
-Ahhh! -dori dori mogu moguuu!
-Allah’ım sen sabır ver! Ulan suuuusssss!!!
Yıllar sonra arkadaşlarla bir aradayız. Bayram tatilinde, meşhur Çamlı Kahve’de buluşmuşuz on, on beş arkadaş. Masalar tabureler birleştirilmiş halde. Eski günlerden dem vurmaktayız. Bizim avukat patlatıverdi meşhur şarkıyı:
-dori dori mogu moguuu!
Kısa bir şaşkınlık anı… ardından beraber ve solo şarkılar:
-dori dori mogu moguuu!
Ardından, kimsenin anlam veremediği; ama sinirlenerek ve söylenerek izlediği kahkaha tufanı.
Çocukluğumun son çizgi filmi idi sanırım. Sonraları birçok çizgi filmle tanıştım; ancak hiçbiri Mock&Sweet kıvamında bir tat bırakmıyordu çocuk ruhumda. Ya çizgi filmler güzel değildi ya da büyüyordum… KEPÇE
 Bu yazıyı web sayfanızda alıntılayın | Görüntüleme sayısı: 416 | Yazdır | E-posta
Yazan shryeli, 02-12-2007 14:17
dori dori mogu moguuu!
oku okuu helal sanaaaa huuu!!
sen hiç büyümedin ki zaten... |
Yazan kader, 02-12-2007 16:45
Hayatımda hiç bu kadar şirin bir anı okumamıştım...Eline sağlık "kepçe"bol ver mizahı:) |
Yazan uzakşehir, 03-12-2007 14:29
Kardeşim ben hala kızımla tv karşısına oturup Sedrik izliyorum...
Sekiz yaşındaysan ve aşıksan...diye hikmetli laflar eden bücür var ya...her çizgifilmde çizgi filmden daha kuvvetli kahramanlare olduğunu da anlatıyor.
Favorim Hızlı Gonzales...Her ne kadar sen çizgili filmlerin artık güzel olmadığını düşünsen de çizgi filmler hala Tazmanya Canavarı kadar güzeller:) |
Yazan pelin0628, 14-12-2007 15:50
çok hoş bir anı
sabah çizgi film için erken kalkan yarı yıl tatillerini çizgi film izlemek için seven yalnız ben değilmişim demek |
Yazan ismet k., 15-12-2007 20:22
Benden şanslıymışsın kardeşim gene de... Benim çocukluğumda televizyon yoktu, bir kahramanım da haliyle mevcut değildi. Radyodaki arkası yarınlar, köyümüz köylümüz de bizim favorilerimizdi... Ama senin hayat kahramanlarına da imrendim doğrusu :) |
Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved |
Yorumlar (5)
